Mustafa Orhun Çetin
İş Dünyası
8 Kasım 2026 14:33

Şişenin Ağzında Başlayan Sanayi Hikayesi

Kırıkkale'de yaklaşık 20 yıldır atıl durumda bulunan bir meşrubat fabrikası, 1,1 milyar TL'lik yatırımla yeniden üretime döndü. Ancak Kristal Kola'nın bu tesiste değiştirdiği tek şey üretim kapasitesi değil. Makine mühendisi olan CEO Burak Erdoğan'ın tasarımları, yerli makine üreticileriyle geliştirilen teknolojiler ve yılda yaklaşık 500 ton plastik tasarrufu sağladığı belirtilen dolum sistemleri, içecek sektöründeki rekabetin artık raflardan taştığını gösteriyor.

Şişenin Ağzında Başlayan Sanayi Hikayesi

Görsel: calvindexter/GettyImages (Yapay zeka ile düzenlendi)

Haberlerimizi Google'da Takip Edin

Tıklayın, gelişmelerden anında haberdar olmak için tercih edilen kaynaklarınıza ekleyin.

Google

Bir meşrubat fabrikasında gözler genellikle şişelere çevrilir. Kırıkkale'deki Kristal Kola fabrikasını gezerken ise asıl hikayenin şişenin içinde değil, onu dolduran ve kapağını kapatan makinelerde saklı olduğu anlaşılıyor. Bir tarafta 85 dereceye ulaşan içeceklerin dolum süreci, diğer tarafta gazlı ve gazsız ürünleri aynı üretim hattında buluşturan teknoloji. Şişenin ağzındaki birkaç milimetrelik değişiklik bile daha az plastik tüketimi, enerji tasarrufu ve üretim maliyetlerinde önemli bir avantaj anlamına geliyor. Üstelik bu makinelerin bir bölümünün tasarımında, fabrikanın sahibi olan şirketin genel müdürünün imzası bulunuyor.


Gezinin ardından düzenlenen basın toplantısında Kristal Kola Meşrubat Genel Müdürü ve CEO'su Burak Erdoğan ile konuştuğumuzda bir içecek üreticisinin hikayesinden fazlasını öğrendik. Kendi üretim teknolojisini geliştiren, yerli makine üreticilerinin Ar-Ge çalışmalarına destek veren ve bu bilgi birikiminin yurt dışına taşınmasında rol oynayan bir sanayi modeli ile karşılaştık. Erdoğan'ın makine mühendisi olması, şirketin üretim stratejisinde alışılmışın dışında bir etki yaratmış görünüyor.


Kırıkkale'deki fabrikanın geçmişi aslında Türkiye'nin yakın dönem sanayi tarihinin küçük bir özeti. Kristal Kola, 1994 yılında faaliyete başladı, 1996'da bugünkü tüzel kişiliğine kavuştu ve 1997'de Kırıkkale'deki meşrubat üretim tesislerini satın aldı. Şirketin arkasındaki üretim geleneğinin kökleri ise 1970'li yılların Balıkesir'ine uzanıyor. O dönemde cam şişede gazoz üretimiyle başlayan ailevi sanayi birikimi, daha sonra Kristal Kola'nın kuruluşunda rol oynadı. Bugün ayrı şirketler olarak faaliyetlerini sürdüren Balsa ve Kristal'in geçmişinde aynı üretim kültürünün izleri bulunuyor. 1997'de halka açılan Kristal Kola, farklı ortaklık dönemleri geçirdikten sonra 2014'te başlayan yeni yatırımlarla üretim altyapısını genişletmeye yöneldi.


Ancak Kırıkkale'deki fabrikanın hikayesi kesintisiz bir üretim çizgisinde ilerlemedi. Erdoğan'ın anlattığına göre tesis yaklaşık 20 yıl boyunca atıl kaldı. Yenileme çalışmalarına iki yıl önce başlandı ve bugüne kadar 1,1 milyar TL yatırım yapıldı. Bugün 85 kişinin çalıştığı fabrika, Balıkesir, Sapanca ve Edremit'in ardından şirketin dördüncü üretim merkezi olarak yeniden devrede. Erdoğan, yatırım kararının arkasındaki gerekçeyi diğer üç fabrikanın kapasite sınırlarına ulaşması ve Anadolu pazarına daha yakın bir üretim noktası oluşturmak istemeleriyle açıklıyor.


Şirketin paylaştığı bilgilere göre 2021 yılında yıllık üretim miktarı 91 milyon litreydi. Bugün dört fabrikanın toplam yıllık üretim kapasitesi 250 milyon litreye ulaşmış durumda. Erdoğan, şirketin hem ciro hem de üretim miktarı bakımından büyüdüğünü belirtirken, ekonomik koşulların tüketicilerin ambalaj tercihlerini değiştirebildiğine dikkat çekiyor. Tüketicilerin bazı dönemlerde daha ekonomik büyük ambalajlara, bazı dönemlerde ise küçük ürünlere yöneldiğini, bu nedenle miktar ve ciro büyümesinin her zaman aynı oranda gerçekleşmediğini anlatıyor. Şirketin Kırıkkale tesisi halihazırda yüzde 80 kapasiteyle çalışırken 2027 sonunda toplam yıllık kapasitenin 285 milyon litrenin üzerine çıkarılması hedefleniyor. Gerçekleşen üretim ile kurulu kapasite farklı göstergeler olsa da rakamlar son yıllarda üretim altyapısına yapılan yatırımın ölçeğini ortaya koyuyor.


Üstelik büyümenin yalnızca daha büyük fabrikalar kurularak sağlanması hedeflenmiyor. Üretim süreçlerinin daha az insan müdahalesiyle yürütülmesi de stratejinin önemli bir parçası. Kırıkkale'deki yeni hatlar günlük 1 milyon litre veya ürün karmasına bağlı olarak 800 bin adet ambalajlık üretim ölçeğine ulaşabiliyor. Yüksek otomasyon sayesinde 2,5 litrelik PET ambalaj üretiminde bir vardiyada yalnızca dört-beş kişilik ekiple çalışılabildiği belirtiliyor. Makinelerin kendi aralarındaki koordinasyonunun, bir içecek fabrikasının verimliliğinde etkisini görmek mümkün.


Kırıkkale'de dikkat çeken bir başka yenilik de üretim hattındaki makinelerin nasıl tasarlandığı. Erdoğan, mühendislik bilgisini yalnızca fabrika yönetiminde değil, kullanılan ekipmanların geliştirilmesinde de değerlendirmiş. Tasarımını bizzat yaptığı makinelerin yerli üreticiler tarafından imal edilmesi ve bu sistemlerin gerçek üretim koşullarında denenmesi, farklı bir iş birliği modelinin önünü açmış. Türkiye'deki makine üreticileri için geliştirilen bir teknolojinin çalıştığını kanıtlamak, çoğu zaman makinenin kendisini üretmek kadar zor. Kristal Kola tesisleri bu noktada birer üretim merkezinin ötesine geçerek Ar-Ge ve test alanı işlevi üstlenmiş.


Erdoğan, yerli makine üreticilerine verdikleri desteği anlatırken yalnızca hazır makineleri satın almadıklarını, geliştirme süreçlerinde de aktif rol üstlendiklerini söylüyor. Türkiye'deki üreticilerin ilk döner tip şişe şişirme ve kutu dolum makinelerini tesislerinde deneyerek Ar-Ge finansmanı sağladıklarını belirtiyor. İlk kez geliştirilen bir makinenin gerçek üretim hattında kullanılması, arıza, kapasite ve kalite açısından risk barındırsa da Erdoğan'a göre bu riskin üstlenilmesi yerli makine sanayisinin gelişmesinde belirleyici olmuş.


Bugün bu üreticilerin geliştirdikleri sistemleri yabancı içecek şirketlerine de satabildiğini anlatan Erdoğan, Türkiye'de ortaya çıkan mühendislik birikiminin uluslararası pazarda karşılık bulmasından memnun. Bu destekle geliştirilen makineleri üreten Türk firmalarından bazıları bugün Fransa ve Rusya dahil çeşitli ülkelere ihracat gerçekleştiriyor. Bir zamanlar kendi fabrikalarında kullanılmak üzere geliştirilen makinelerin yabancı içecek üreticilerine de satılabiliyor olması, yatırımın görünmeyen sonuçlarından biri.


Türkiye'nin içecek sanayisinde genellikle nihai ürün üzerinden konuşulan ihracat, böylece üretim teknolojilerini de kapsayan farklı bir boyut kazanıyor. Makinenin tasarımına katkıda bulunmak, çalışacağı fabrikayı sağlamak, geliştirme sürecinin riskini paylaşmak ve üreticinin uluslararası pazarlara çıkabilecek bir referans elde etmesine yardımcı olmak da bu modelin parçası. Kırıkkale'deki yeni üretim altyapısı bu yaklaşımın örneklerinden biri. Geleneksel içecek üretiminde gazlı ürünlerle meyve suyu, soğuk çay ve limonata gibi gazsız ürünlerin dolum koşulları birbirinden farklı. Özellikle sıcak dolum tekniğinde ürünün yüksek sıcaklıkta şişelenmesi, ambalajın yapısal dayanıklılığını ve kapak tasarımını önemli hale getiriyor. Bu nedenle üreticiler farklı ürün kategorileri için farklı şişe ve kapak standartları kullanabiliyor. Kristal Kola ise uluslararası dolum teknolojileri üreticileriyle çalışarak bu ayrımı azaltan sistemlere yatırım yapıyor.


Erdoğan'ın özellikle üzerinde durduğu yenilik, gazlı ve gazsız ürünlerin aynı üretim hattında, dar ağızlı şişe ve kapak tasarımıyla doldurulabilmesi. Krones ile yürüttükleri çalışmayı dünyada bir ilk olarak nitelendiren Erdoğan, gazlı içeceklerde kullanılan dar ağızlı kapak standardını sıcak dolum gerektiren ürünlerde de uygulayabilen bir teknoloji geliştirdiklerini anlatıyor. Böylece farklı kategorilerdeki ürünlerin aynı hatta doldurulabildiğini, ambalaj malzemesi tüketiminin ve enerji ihtiyacının azaltılabildiğini söylüyor.


Bu alandaki gelişmeler yalnızca Kırıkkale ile sınırlı değil. Uluslararası dolum makinesi üreticisi Krones'in, Kristal Kola'nın Balıkesir tesisi için geliştirdiği, saatte 30 bin adet bir litrelik ambalajı işleyebilen, 250 mililitreden 2,5 litreye kadar farklı şişe boyutlarını destekleyen ve hem sıcak hem soğuk dolum yapabilen bir üretim hattı yer alıyor. Bu nedenle Kırıkkale'deki teknolojik yeniliğin ayırt edici yönü, farklı içeceklerin tek hatta üretilebilmesinden ziyade Erdoğan'ın tarif ettiği dar ağızlı ambalaj ve kapak çözümünde aranmalı.


Peki bir şişenin ağzının daralması neden bu kadar önemli? Erdoğan, yeni teknoloji sayesinde kapak ve ambalajda kullanılan plastik miktarının azaltıldığını, ilgili malzeme tüketiminde yüzde 30 ila 34'e varan avantaj sağlandığını belirtiyor. Şirketin Kırıkkale yatırımına ilişkin paylaştığı bilgilerde ise ambalaj başına en az 3 gram daha az plastik kullanıldığı ve bunun yıllık yaklaşık 500 tonluk tasarrufa karşılık geldiği ifade ediliyor. Ambalajın farklı bileşenlerine ait bu veriler, aynı malzemenin toplam tüketimindeki azalma oranı olarak yorumlanmamalı. Bununla birlikte milyonlarca şişenin üretildiği bir sektörde birkaç gramlık farkın bile nasıl büyük bir rakama dönüşebildiği ortada.


Bu konu yalnızca şirketlerin maliyet hesaplarıyla sınırlı değil. OECD'nin Global Plastics Outlook araştırmasına göre, dünyada ortaya çıkan plastik atık miktarı 2000 yılında 156 milyon tonken 2019'da 353 milyon tona ulaştı. Bu atıkların yalnızca yüzde 9'u geri dönüştürülebildi. Plastik atığın yaklaşık yüzde 40'ını ise ambalajlar oluşturuyordu. Ellen MacArthur Foundation'ın 2025 tarihli Global Commitment raporu da küresel ambalaj sektöründe yeni plastik tüketiminin azaltılmasının giderek daha önemli bir hedef haline geldiğini gösteriyor. Bu açıdan bakıldığında Kırıkkale'deki birkaç milimetrelik tasarım değişikliği, dünya genelindeki çok daha büyük bir dönüşümün parçası.


Ancak kullanılan plastik miktarını azaltmak tek başına sürdürülebilir bir ambalaj sistemi kurulduğu anlamına gelmiyor. Geri dönüştürülmüş malzeme kullanımı, ambalajların toplanabilmesi, geri dönüşüm altyapısına uygunluk ve üretim boyunca tüketilen enerji de çevresel etkinin hesaplanmasında önemli. Dolayısıyla şirketin açıkladığı 500 tonluk tasarruf, ambalaj verimliliği açısından önemli bir gösterge olsa da toplam çevresel performansın değerlendirilmesi için daha fazla veriye ihtiyaç var.


Fabrikadaki dönüşümün diğer bir ayağını enerji oluşturuyor. Gazlı içecek üretiminden sıcak doluma kadar birçok süreçte çalışan kompresörler, önemli miktarda atık ısı ortaya çıkarıyor. Erdoğan, makine mühendisi ve enerji yöneticisi kimliğiyle bu enerjiyi yeniden değerlendirecek sistemler kurduklarını anlatıyor. Sapanca ve Kırıkkale tesislerinde kompresörlerin yüksek sıcaklıktaki atık ısısını geri kazanarak fabrikaların ve idari binaların ısıtılmasında kullandıklarını, bu sayede söz konusu ısıtma ihtiyacı için doğalgaz kullanımını ortadan kaldırdıklarını söylüyor.


Erdoğan'ın verdiği bilgilere göre çatı tipi güneş enerjisi sistemleri de ilgili tesislerdeki elektrik ihtiyacının yaklaşık yarısını karşılıyor. Şirketin uzun vadeli hedefi ise 2035 yılına kadar kullandığı elektriğin tamamını yenilenebilir kaynaklardan elde etmek. Ancak bunun için yalnızca yeni güneş panelleri kurmak yeterli değil. Üretimin daha az enerji tüketmesini sağlayan makine tasarımları, ısı geri kazanımı ve üretim hatlarının optimizasyonu da bu dönüşümün önemli parçaları.


Uluslararası Enerji Ajansı'nın (IEA) 2025’te yayınladığı rapora göre, özellikle daha az enerji yoğun sanayi kollarında motorların, pompaların ve kompresörlerin verimli hale getirilmesi kısa vadede önemli kazanımlar sağlayabiliyor. IEA’nın Renewables for Industry çalışması ise gıda ve içecek gibi sektörlerde düşük sıcaklıklı ısı ihtiyacının daha verimli ve yenilenebilir enerji temelli sistemlerle karşılanmasının önemli bir dönüşüm alanı olduğunu gösteriyor. Kristal Kola'nın atık ısı geri kazanımı ve güneş enerjisi yatırımları da bu çerçevede değerlendirilebilir.


Ancak daha verimli bir fabrika kurmak, içecek pazarındaki rekabeti kazanmak için tek başına yeterli değil. Şirketin önündeki asıl ticari mücadele, üretim kapasitesini kendi markalarının gücüne dönüştürmek. Erdoğan'ın verdiği bilgilere göre bugün Kristal Kola'nın üretiminin yaklaşık yüzde 60 ila 65'i büyük perakende zincirleri için hazırlanan özel markalı ürünlerden oluşuyor. Başka bir ifadeyle tüketicinin market rafında gördüğü içeceklerin önemli bir bölümü Kristal Kola fabrikalarından çıksa da şişenin üzerinde şirketin kendi markası bulunmuyor. Kristal, Hotline ve diğer öz markaların üretimdeki payı ise yüzde 35 ila 40 seviyesinde.


Bu tablo, küresel perakende sektöründeki dönüşümle de örtüşüyor. McKinsey'nin Nisan 2026'da yayımladığı The State of Grocery Retail Europe araştırmasına göre, incelenen 11 Avrupa ülkesinde marketlerin kendi markalarıyla sattıkları ürünlerin toplam satış değeri içindeki payı 2025 yılında yüzde 40'a ulaştı. Araştırma, özel markalı ürünlerin artık yalnızca daha düşük fiyatla değil, ürün kalitesi ve yenilikçilikle de rekabet ettiğini gösteriyor. Türkiye'deki pazarın doğrudan aynı oranlarla değerlendirilmesi mümkün olmasa da fiyat hassasiyetinin arttığı dönemlerde bu üretim modelinin neden önemli hale geldiği anlaşılıyor.


Kristal Kola ise küresel perakendecilerin kendi markalarına daha fazla yatırım yaptığı bir dönemde, üretimindeki öz marka payını büyütmeyi hedefliyor. Erdoğan, önümüzdeki beş yılda Kristal ve Hotline gibi markaların payını yüzde 60'a çıkarmak istediklerini söylüyor. Bu hedef yalnızca ambalaj üzerindeki logonun değişmesi anlamına gelmiyor. Özel markalı üretimde perakendecinin fiyat, sipariş ve dağıtım gücü belirleyiciyken kendi markasını büyüten üretici, tüketiciyle daha doğrudan bir ilişki kurmaya çalışıyor. Ancak bunun karşılığında marka yatırımı, pazarlama ve dağıtım gibi alanlarda daha fazla sorumluluk üstlenmesi gerekiyor.


Şirketin bu dönüşümde en fazla güvendiği ürünlerden biri enerji içeceği markası Hotline. Erdoğan'ın paylaştığı verilere göre Hotline, ciro bazında en büyük marka konumunda. Satışlarda 500 mililitrelik Hotline enerji içeceği öne çıkarken onu 2,5 litrelik Kristal Kola izliyor. Şirketin enerji içeceği kategorisindeki hedefi ise oldukça iddialı: Önümüzdeki iki-üç yıl içerisinde yüzde 30 ila 40 pazar payına ulaşmak. Hedefin gerçekleşmesi ise üretim kapasitesinden ziyade dağıtım ağı, fiyatlandırma ve tüketici sadakati gibi alanlardaki rekabete bağlı.


Erdoğan'ın kariyerindeki önemli örneklerden biri de bu noktada ortaya çıkıyor. 2012 yılında uluslararası bir gıda fuarında kamuya ait büyük bir çay üreticisiyle kurduğu temasın ardından Türkiye'de yerli soğuk çay üretimi için bir iş birliği geliştirdiklerini anlatıyor. İlk ürün reçetelerini kendisinin hazırladığını, dağıtım modelini oluşturduğunu ve daha sonra çay ekstraktı üretimi için Rize'de yatırım yaptıklarını belirtiyor. Bu deneyimin, şirketin daha önce ortaya koyduğu beş yılda beş kat büyüme hedefinde önemli rol oynadığını söylüyor. Bugün Kırıkkale'de sıcak dolum teknolojisine yapılan yatırımın arkasında da benzer bir yaklaşım bulunuyor. Erdoğan, ürün geliştirme, makine tasarımı ve dağıtımı birbirinden bağımsız süreçler olarak görmüyor.


Dış pazarlarda ise farklı bir denklem var. Erdoğan, şirketin ihracat payının yüzde 7 ila 10 arasında değiştiğini belirterek bunun temel nedenleri arasında Türkiye'deki üreticilerin uluslararası pazarda fiyat odaklı rekabet etmek zorunda kalmasını, taşıma maliyetlerini ve bölgesel siyasi belirsizlikleri gösteriyor. Özellikle Orta Doğu ve yakın coğrafyadaki bazı pazarlarda yaşanan kısıtlamaların ihracatın sürdürülebilirliğini zorlaştırdığını anlatıyor. Bazı ülkelerde uygulamaya alınan yeni bandrol ve ithalat düzenlemelerinin de satışları etkilediğine dikkat çeken Erdoğan, bu nedenle iç pazarı daha istikrarlı gördüklerini söylüyor.


İlginç olan ise şirketin nihai içecek ihracatında karşılaştığı zorluklara rağmen, geliştirilmesine katkı sağladığı makinelerin başka ülkelerde ve yabancı içecek üreticilerinin tesislerinde kullanılabilmesi. Bir ülkede şişelenmiş içecek satabilmek, taşıma maliyetleri ve tüketici alışkanlıklarıyla yakından ilişkiliyken üretim ekipmanı ihraç etmek farklı bir rekabet alanı yaratıyor. Bu durum şirketin makine üreticisi olduğu anlamına gelmese de yerli mühendislik ekosistemindeki rolünü daha anlamlı hale getiriyor.


Maliyet baskısının bir başka kaynağı ise vergiler. Türkiye'de kolalı gazozlardan yüzde 35, diğer bazı alkolsüz içecek kategorilerinden yüzde 10 ÖTV alınıyor. Erdoğan, bu oranlara KDV'nin de eklendiğini hatırlatarak vergilendirmenin ürün fiyatları üzerindeki etkisine dikkat çekiyor. Üstelik şirketin ürünlerini bazı müşterilere 90 ila 120 gün vadeyle satarken ÖTV yükümlülüklerini tahsilat gerçekleşmeden yerine getirmek zorunda kaldığını belirtiyor. Bu durum üretim maliyetinin yanı sıra işletme sermayesi yönetimini de önemli hale getiriyor. Dolayısıyla şişe başına birkaç gram plastikten tasarruf sağlayan bir teknoloji, aynı zamanda finansman baskısı altındaki bir üretici için ticari avantaj anlamına geliyor.


Erdoğan, içeceklerin içerikleri konusunda da açıklamalarda bulundu. Kendi markalarında ve perakende zincirleri için ürettikleri içeceklerde nişasta bazlı şeker şurubu kullanmadıklarını, şeker içeren ürünlerde pancar şekerini tercih ettiklerini belirtiyor. Kalorisi azaltılmış ürünlerde ise tatlandırıcı kullanılabildiğini ve bunun etiketlerde gösterildiğini söylüyor. Bununla birlikte şekerin pancardan elde edilmesi, şekerli içeceklerin beslenme açısından taşıdığı riskleri ortadan kaldırmıyor. Tüketici açısından belirleyici olan, kullanılan şekerin kaynağının yanı sıra ürünün toplam şeker miktarı ve tüketim sıklığı.


Erdoğan, basın toplantısında halka açık üretim şirketinin 2025 yılını yaklaşık 2,5 milyar TL ciroyla tamamladığını, 2026 sonunda 3 milyar TL seviyesini hedeflediklerini anlatıyor. Dağıtım ve diğer içecek operasyonları dahil edildiğinde ise toplam iş hacminin yıl sonunda yaklaşık 5 milyar TL'ye ulaşmasını bekliyor. Üretim ve finansal büyümenin arkasında ise son yıllarda hızlanan yatırım programı bulunuyor. Son yedi-sekiz yılda tesislere yapılan toplam yatırım 30 milyon euronun üzerine çıktı. Sapanca fabrikasının modernizasyonu, yeni kutu ve PET dolum hatları, enerji yatırımları ve Kırıkkale'nin yeniden üretime kazandırılması bu sürecin önemli parçaları. Önümüzdeki beş yılda da en az 30 milyon euroluk yeni yatırım yapılması planlanıyor. Kırıkkale'de mevcut PET üretim altyapısına ikinci bir dolum hattı eklenmesi, bu kapsamda gündemdeki projelerden biri. Şirketin planları arasında önümüzdeki iki yıl içinde kutu dolum kapasitesini artıracak yeni yatırım da bulunuyor.


Erdoğan, 2027 yılı için enflasyondan arındırılmış en az yüzde 20 büyüme hedeflediklerini söylüyor. Bu hedef, Türkiye gibi yüksek maliyet ve fiyat değişimlerinin yaşandığı bir pazarda nominal büyümenin ötesine geçen bir beklenti anlamına geliyor. Ancak büyüme için yalnızca yeni makinelerin devreye alınması yeterli olmayacak. Şirketin kendi markalarının payını artırması, dağıtım gücünü geliştirmesi ve üretim teknolojilerinden elde ettiği verimlilik avantajını koruması gerekecek.


Üretim teknolojileri inovasyon içecek sektörü

Teknoloji, enerji ve sürdürülebilirlik konularında yazıyor. Dijital kültür ve yüksek saatçiliğe meraklı. Teknolojiyi yalnızca ürünler ve trendler üzerinden değil, kültür, ekonomi, tasarım ve gelecek öngörüsüyle incelemeyi seviyor.

Mustafa Orhun Çetin

DAHA FAZLASI

Hugging Face CEO’su: Benim P(doom) tahminim ‘sıfıra yakın’

Clément Delangue, açık kaynaklı yapay zekaya neden ihtiyaç duyulduğunu anlatırken “Riskin büyük kısmını aslında kapalı kapılar ardında model geliştiren birkaç şirket yaratıyor,” dedi.

Havalimanında Yer Hizmetleri Dijitalleşiyor

İstanbul Havalimanı’nda yer ekipleri, uçağın park yerinden ayrılmaya ne zaman hazır olacağını kuleyle dijital ortamda paylaşıyor. Apronda yükleme talimatları ve işlem kayıtları da kağıttan ekrana geçiyor.

Yapay Zeka Şirketleri İş Dosyalarınızı ve E-postalarınızı Satın Almayı Çok, Ama Çok İstiyor

Veri aracıları, yapay zeka modellerini eğitmek için şirketlerin her türden kurum içi dosyasını topluyor. Ancak herkes bu durumdan memnun değil.

"Patronu Geri Getirin": Nvidia Çalışanları, Jensen Huang'ın Geri Dönmesi İçin İmza Kampanyası Başlattı

Nvidia’nın eski CEO’su hakkındaki çalışanların görüşlerini yönetim kurulunun dikkate almasını isteyen bir şirket içi paylaşım, 1.600’den fazla yorum aldı; bu yorumların çoğu, onun yeniden göreve getirilmesini tam olarak destekliyor.