Solucanların Yaşam Süresini Yüzde 43 Oranında Uzatmayı Başardılar. Peki Ama Neden?

Çinli bilim insanları, manyetik alanlara tepki verebilen bir bakteri türünün laboratuvar ortamında solucanların yaşam süresini yüzde 43'ten fazla uzattığını tespit etti. Araştırma, bakterinin yaşlanmayla bağlantılı bir hücre ölümü mekanizmasını baskıladığını ortaya koydu.

Çin Bilimler Akademisi'ne bağlı Hefei Fizik Bilimleri Enstitüleri'nden Prof. An Xu liderliğindeki araştırmacılar, "Magnetospirillum magneticum AMB-1" adlı manyetotaktik bakterinin yaşlanma üzerindeki etkilerini inceledi.

Hakemli dergi Free Radical Biology and Medicine'de yayımlanan çalışmada deneyler, yaşlanma araştırmalarında yaygın kullanılan "Caenorhabditis elegans" (C. elegans) adlı yaklaşık 1 milimetre uzunluğundaki yuvarlak solucanlar üzerinde gerçekleştirildi.

Ortalama yaşam süresi yüzde 43,39 arttı

AMB-1 bakterisi verilen solucanların ortalama yaşam süresinin yüzde 43,39 arttığı görüldü.

Üstelik araştırmacılar yalnızca yaşam süresinde artış tespit etmedi, tedavi edilen yaşlı solucanlarda sinir sistemi işlevlerinin ve bağırsak bütünlüğünün de daha iyi korunduğu gözlemlendi. Bulgular, bakterinin yalnızca yaşam süresini değil, sağlıklı geçirilen yaşam dönemini de uzatabileceğine işaret ediyor.

Ancak araştırmacılar, sonuçların şimdilik yalnızca C. elegans üzerinde yapılan deneylere dayandığını vurguluyor. Aynı etkinin insanlarda görülüp görülmeyeceği henüz bilinmiyor.

Bakterilerin içindeki '"manyetik pusulalar' önemli olabilir

Manyetotaktik bakteriler, Dünya'nın manyetik alanına göre yönlerini belirleyebilen sıra dışı mikroorganizmalar. Bunu hücrelerinin içinde bulunan "manyetozom" adı verilen mikroskobik yapılar sayesinde yapıyorlar.

Manyetozomlar, demir içeren manyetik minerallerden oluşan ve bakterinin hücre içinde ürettiği yapılardan meydana geliyor. Bir bakıma bakterinin mikroskobik pusulası gibi işlev görüyor.

Bu özellikleri nedeniyle manyetotaktik bakteriler daha önce ilaçların vücudun belirli bölgelerine taşınması ve kanser tedavileri gibi alanlardaki potansiyelleri açısından araştırılmıştı. Ancak yaşlanma üzerindeki olası etkileri çok daha az incelenmişti.

Araştırmacılar AMB-1'in yaşam süresini uzatmasında manyetozomların rol oynayıp oynamadığını anlamak için bakterinin farklı versiyonlarını da karşılaştırdı.

Normal, yani manyetozom üretebilen AMB-1 bakterileri en güçlü yaşam uzatıcı etkiyi gösterdi. Manyetik özelliği geri kazanabilen RNM-AMB-1 bakterilerinde etki daha zayıf kalırken, manyetik olmayan NM-AMB-1 bakterileri solucanların yaşam süresini uzatmadı. Sonuçlar, bakterinin manyetozom üretme yeteneğinin gözlenen etkinin önemli bir parçası olduğunu düşündürüyor.

Yaşlanmayla bağlantılı hücre ölümünü baskıladı

Araştırmacılar daha sonra bakterilerin bunu nasıl başardığını araştırdı. Sonuçlara göre AMB-1, solucanların vücudundaki demir birikimini ve lipid peroksidasyonunu azalttı. Lipid peroksidasyonu, hücre zarlarındaki yağların oksidatif hasara uğraması anlamına geliyor.

Bu iki etkinin sonucunda, ferroptoz adı verilen bir hücre ölümü biçiminin baskılandığı tespit edildi. Ferroptoz, hücre içinde demir birikmesi ve bunun tetiklediği oksidatif hasarla ilişkili bir programlanmış hücre ölümü türü. Son yıllarda yaşlanmanın yanı sıra nörodejeneratif hastalıklar ve kanser gibi çok sayıda sağlık sorunuyla ilişkisi araştırılıyor.

Genetik analizlerde de ferroptozla bağlantılı çeşitli genlerin, AMB-1'in yaşam süresi üzerindeki etkisinde rol oynadığı görüldü. Araştırmacılara göre çalışma, yaşlanmaya müdahalede mikroorganizmaların kullanılabileceği yeni bir yaklaşımın kapısını aralıyor.

Bulgular aynı zamanda manyetotaktik bakterilerin gelecekte uzun yaşam tıbbındaki potansiyel kullanımının araştırılması için temel oluşturabilir.