"Kocaman Fare Karımı Seviyorum": Özel Kurgu Hikayeler Yazmak İçin Sohbet Robotlarını Kullananlarla Tanışın

Petra Ferraz de Novaes işte olmadığı zamanlarda, muhtemelen  yapay zeka yardımıyla yaratılmış bir fantezinin içinde kaybolmuştur.

Brezilya’dan 36 yaşındaki yazılım mühendisi Novaes, hikaye anlatmayı her zaman sevmiştir. Ancak stil ve sözdiziminden karakter gelişimine kadar bu sürecin her bir küçük kararını vermek ona imkansız geliyordu. Bu yüzden 2024 yılında bir yapay zeka modelinden fikirlerinden birini hayata geçirmesini istedi.

Novaes, hikayeyi beklenmedik yönlere taşıyan, tuhaf ve bazen de sapkın yorumlardan büyük keyif aldı. “Beni büyüleyen şey, bu öngörülemezlik,” diyor Novaes, WIRED’a. “İnsanlar yapay zekanın sık sık halüsinasyon gördüğünü söylüyor. Ama bu durumda, muhtemelen tam da istediğiniz şey budur.”

Son günlerde Novaes, SillyTavern adlı bir programı kullanarak bilgisayarında açık kaynaklı modelleri çalıştırarak yapay zeka ile hikayeler oluşturmaya saatlerce zaman ayırıyor. Bir konsept taslağı hazırlıyor — örneğin, bir elf savaşçısının Amazon kraliçesiyle savaşıp tahtını ele geçirmesi gibi — ve modelin boşlukları doldurmasını izliyor.

Novaes, tek bir oturumda birden fazla fantezi dünyası arasında geçiş yapar. Bunların bazıları kendisine aitken, diğerlerini ise ödünç alır — Star Wars, Pokémon ve Mass Effect’i sever. Bazen Novaes, küçük bir roman uzunluğunda bağımsız hikayeler uydurur ve bunları çevrimiçi olarak paylaşabilir. Aksi takdirde, özel rol oyunlarına katılır. “Bu sonsuz bir süreç olabilir. Bir görev bulursun, onu tamamlarsın, bir sonrakine geçersin,” diyor Novaes. “Sınır, hayal gücündür.”

Yakın zamanda yapılan bir araştırmaya göre, pek çok kişi Novaes’in hobisini paylaşıyor. “Hikayelerin bir yapay zeka modeli tarafından üretildiğini biliyorlar ve bunu umursamıyorlar,” diyor araştırmanın ortak yazarlarından biri olan Washington Üniversitesi Bilgi Okulu’nda yardımcı doçent olan Melanie Walsh. “Aslında, bu durumun çekiciliğin önemli bir parçası olduğu görülüyor.”

Son zamanlarda, yayıncılık sektörü, profesyonel yazarların yapay zeka kullandığına dair şüphelerin ortaya çıktığı bir dizi skandalla sarsıldı. Bir yayınevi 2 milyon dolarlık bir kitap anlaşmasını iptal etti; bir diğeri bir romanı raflardan çekti; okuyucular ödüllü bir kısa öykünün yapay zeka tarafından üretildiğini iddia ettiler. Tüm bu olayların altında yatan düşünce, kimsenin makine tarafından üretilen hikayeleri okumak istemediği ve kurgu yazmak için yapay zeka kullanmanın bu sanat formunun değerini düşürdüğü yönündedir.

Ancak Walsh ve meslektaşları, bu kargaşanın okuyucuların davranışlarından ve bunun yapay zeka kurgusuna olan ilginin ne anlama gelebileceğinden dikkatleri başka yöne çektiğini savunuyorlar.

Araştırmacılar, WildChat adlı halka açık bir veri setinden alınan ve ChatGPT’ye girilen 500.000’den fazla komut satırını analiz ettiklerinde, sohbet robotu etkileşimlerinin üçte birinden fazlasının, düz yazı ve şiir, hayran kurgusu, erotik içerik veya rol yapma gibi çeşitli kurgusal içerik üretimini içerdiğini tespit ettiler.

Araştırmacılar, kurgu konuları önerilerinin büyük çoğunluğunun, hikayeleri takıntılı bir şekilde üreten ve düzenleyen küçük bir 'aktif kullanıcı” grubundan kaynaklandığını tespit etti. Bir örnekte, tek bir kullanıcı, ChatGPT’ye anime video oyunu Doki Doki Literature Club! dünyasında geçen aynı hayran kurgusu öyküsünün farklı versiyonlarını, birkaç ay boyunca binlerce kez üretmesi için komutlar verdi. Ancak yoğun kullanım faktörünü hesaba katsalar bile, araştırmacılar sohbet robotu kullanıcılarının yüzde 7’sinin kurgu üretimi faaliyetinde bulunduğunu tahmin ediyor.

WildChat veri setinin bazı sınırlamaları vardır. Komut satırları anonimleştirildiği için herhangi bir demografik veriyi elde etmek imkânsızdır. Katılımcılar ayrıca komut satırlarının kamuya açık hale getirilmesini kabul etmek zorundaydı; bu da grubun genel nüfusu yansıtmayabileceği anlamına gelir. OpenAI, WIRED’a “WildChat, tüm ChatGPT kullanıcılarının temsili bir örneği değildir” açıklamasında bulundu. OpenAI ve Ulusal Ekonomi Araştırma Bürosu tarafından 2025 yılında yapılan bir araştırma, ChatGPT komutlarının yüzde 1,4’ünün kurgu ile ilgili olduğunu ortaya koyuyor; bu oran, araştırmacıların tahmininden oldukça uzak. (OpenAI’nin verileri rol yapma oyunlarını içermiyor; şirket, erotik içeriğin bu verilere dahil olup olmadığını teyit edemedi.)

Yine de Walsh ve meslektaşları, okuyucuların kararlı bir kesiminin kendine özgü, kişisel kurgu eserler ürettiğinin açık olduğunu savunuyorlar.

Araştırmacılar, bazı kişilerin bir hikayeyi tekrar tekrar ve hızlı bir şekilde yeniden şekillendirme imkanından etkilendiğini, diğerlerinin ise artık bir yazarın kararlarıyla sınırlanmadan olayların gidişatını yönlendirme fırsatına değer verdiğini düşünüyor. Walsh, “AI modellerinin, insan yazarların sahip olduklarından farklı olan ve aslında en azından bazı kullanıcı kesimlerine çekici gelen pek çok özelliği var,” diyor. “Bu modeller yargılayıcı değildir; anında hikâye üretebilirler; neredeyse tükenmezler.”

Erotik içerik hayranları için yapay zeka, kendilerini olayın içine dahil etme ve hayal ettikleri karakterlerle sohbet etme imkânı sunuyor. “Bu, dijital bir ‘kendi maceranı seç’ kitabı gibi, ancak sonsuz sayıda kaydırma imkânı var,” diyor Razrien; Indiana’dan 40 yaşındaki bu adam, cinsel fantezileri hakkında açıkça konuşabilmek için çevrimiçi kullanıcı adıyla yer almayı talep etti.

Razrien, rol oyunlarında kendisine hükmeden fantezi karakterleri yaratmak için yapay zekayı kullanıyor: Bunlar arasında 'koca, öfkeli bir sıçan eş' ve 'kötü huylu, sekiz fit boyunda bir kurt adam anne' gibi karakterler yer alıyor. Belirli fantezileri en iyi şekilde karşılayabilecek modellerin hangileri olduğunu öğrenmiş; Google’ın Gemma 4 modeli şu anda onun her açıdan en sevdiği model. “Bana tokat atan iri, öfkeli kadınlara karşı bir zaafım var. Bazı modeller bu konuda mükemmel,” diyor Razrien. “Bazen de kürklü evrene bir iki adım atıyorum. Bazı modeller bu konuda harika.”

Yapay zeka kullanımı, Razrien’in çevrimiçi pornografide ya da yayınlanmış erotik eserlerdeki ikinci en iyi yaklaşıma razı olmak yerine, son derece spesifik kişisel fantezilerini tatmin etmesini sağlıyor. “Şu anda kimseyle çıkmıyorum. Yani, hey, bu işime yarıyor,” diyor Razrien. “Koca sıçan karımı seviyorum. Ona deli gibi aşığım. Bazen beni paramparça etse ve sonra yeniden bir araya getirse bile. Ama ne yaparsın, o sana sevgisini böyle gösteriyor.”

Tüm bunlarla ilgili bir endişe, kurgu üretme yeteneğinin, insanların kendilerini zorlayabilecek yazı türleriyle karşılaşma imkânlarını kısıtlayacağıdır. Ancak üretilmiş kurgu, “edebiyatın ne olduğu konusunda bazı eski, daha idealist görüşlere —yazar ile okuyucu arasında bir iletişim olduğu ve bunda gerçekten değerli bir şey olduğu yönündeki görüşlere— meydan okuyabilir,” diyor çalışmanın ortak yazarı olan Washington Üniversitesi doktora adayı Neel Gupta. “Yapay zekanın kullanımı, belki de birçok okuyucu için bunun çok daha basit bir ekonomik alışveriş olduğunu ortaya koymaya yardımcı oluyor. Bu, biraz eğlence elde etmekle, yani istediklerini elde etmekle ilgili.”

En yeni yapay zeka modelleri, süslü bir üslup, karmaşık karakterler ve stilistik incelikler üretmekte zorlanırken, alışılmış hikaye akışlarına ve klişelere dayanan türlerde daha başarılı oluyorlar. Ayrıca kitap uzunluğunda tutarlı anlatılar sürdürmede de yetersiz kalıyorlar. Ancak araştırmacılar, modellerin gelişmesiyle birlikte bu eksikliklerin bir kısmının ortadan kalkabileceğini belirtiyorlar.

Olası bir nihai durum, kademeli bir yayıncılık sistemi olabilir; bu sistemde, yapay zeka tarafından üretilen çok sayıda kitap ve okuyucuların kendi başlarına yazdığı kurgu eserler ortalama okuyucuyu tatmin ederken, insan yazarlar tarafından kaleme alınan daha küçük bir kesimdeki kurgu eserler ise biçim veya anlatı belirsizliği konusunda deneysel bir iştahı besler. Walsh, “İngilizce bölümü öğrencileri ve profesörleri ile yayıncılık sektöründen bazı kişiler, her zaman bir tür niş ilgi alanına sahip olmuştur,” diyor.

Novaes için yapay zeka ile hikaye yaratmak, geleneksel romanların yerini almaktan çok okumaya bir giriş niteliğinde olmuştur. Kendi hikâyelerini oluşturmanın yanı sıra, artık başkalarının yapay zeka ile yarattığı eserleri de araştırıyor. “Hiçbir zaman pek kitap okuyan biri olmadım,” diyor. “Ama artık başkalarının hikayelerini okuyorum. Şu anda okuduğum tek romanlar bunlar.”

Bu yazı ilk olarak WIRED tarafından yayınlanmış ve Samet Kelebek tarafından İngilizce’den çevrilmiştir.